Blogs

Ganzendag bij de lokale wildbeheereenheid

De passie voor wild & gevogelte loopt bij Ruig als een rode draad door het bedrijf. Zo zond onze collega (en jager) Daniël dit verhaal in voor ons personeelsblad… Te leuk om niet met de wereld te delen!

"Ik was uitgenodigd om op zaterdag 13 oktober deel te nemen aan een ganzendag van de WBE Zeevang. Het was eigenlijk meer een ganzenochtend want de bedoeling was om vanaf zonsopkomst tot een uur of elf op de ochtendtrek van de ganzen te gaan zitten. Het was vroeg uit de veren en even voor half zeven was ik bij mijn jachtmentor Wil. Na de nodige kunststof lokkers, schuilhutmateriaal, stoeltjes, hond en geweren in de auto geladen te hebben, gingen we in het duister op pad naar Oosthuizen.

Grauwe gans
Grauwe gans

Door de droge zomer was de ondergrond van het weiland nog goed begaanbaar, zodat we met de auto vol spullen tot vlak bij ons beoogde stekkie konden komen. Het scheelde een boel gesjouw. In het ochtendgloren konden we de lokstal uitzetten en onze beschutting opbouwen. Het beloofde een fraaie dag te worden, een wolkeloze lucht, warme temperatuur voor de tijd van het jaar, maar wel met een stevige bries die over de dijk langs het IJsselmeer in onze richting blies. Nadat alles naar tevredenheid was opgesteld, kon het wachten beginnen. In alle rust en met een net over de dijk opkomende zon, kon ik even op mijn gemak mijn ontbijtje gaan nuttigen. Hond Sam rook de worst op mijn broodje ook en ik had er opeens een hele grote vriend bij. Hij was alleen te laat, want ik had net mijn laatste hap achter de kiezen. Is er dan ook sprake van hond in de pot?

Met het stijgende zonnetje, gingen ook de ganzen op de vleugels. Deze zaten voor ons aan de andere kant van de dijk langs en op het IJsselmeer en trokken van daar richting de voorraadkamers van de Beemster, Schermer en dergelijke polders om zich daar op het gras te storten. In de verte konden we de groepjes goed zien en ook het gegak en gekef was duidelijk te horen. Je bent als jager wel afhankelijk van de route die de groepjes kiezen en in aanvang trok het allemaal met een ruime boog om ons heen. Op zo’n ganzendag waren we echter niet de enige jagers in het veld. In het gebied van de WBE waren op meerdere plekken jagers geplaatst, om zo op een brede linie actief te kunnen zijn. Het duurde dan ook niet lang of we hoorden in de verte al wat schoten van onze buren.

Bij ons vond een groepje Grauwen het een komisch idee om op zo’n 150 meter van ons vandaan in het veld neer te strijken. Buiten schot, maar wellicht zou het andere groepjes trekken die dan hopelijk dichterbij neer zouden strijken en daarmee dan wel binnen schot. Het was dus afwachten en voorlopig zaten die gakkers daar prima.

Brandgans
Brandgans

Voor de volledigheid schets ik nog even in het kort aan welke regels we gebonden zijn. Tijdens deze ganzendag waren alleen de Grauwe en Brandganzen vrijgegeven. De overige soorten niet. Dus wat zie je dan altijd gebeuren, dat er Nijlganzen tussen je lokkers gaan zitten en dat er al Kolganzen over je schuilhutje komen. Die moet je dus vrolijk verder laten gaan. En zo kroop de tijd voort en er was nog geen schot gevallen. Het was overigens verre van vervelend om in het veld te zitten want het was inmiddels prachtig weer geworden zodat ik mijn jas maar had uitgetrokken. Je ziet er genoeg zaken waar je je mee kunt vermaken, koppeltjes fazanten met het opgegroeide kroost (nog net buiten seizoen) die in het zonnetje op zoek zijn naar een maaltje, flinke vluchten Plevieren en een Wulp die op zijn dooie akkertje voorbij fladdert. Krakeenden die ook doorhebben dat ze niets te vrezen hebben. Zo nu en dan zien we ook wat Houtduiven, dus daar ook maar wat lokkers voor bij geplaatst, die mochten namelijk ook bejaagd worden. Het is dan wel een ganzendag, maar zo’n duifje doet het ook erg goed in de pan. We hadden toch nog een beetje actie in de tent als een groepje Brandjes besloot om over onze plek te vliegen, maar zowel Wil als ik missen en een leerzaam moment verder waren de ganzen al weer buiten schot geraakt.

Het zet geen zoden aan de dijk, maar deze ganzen zouden deze plek voorlopig wel mijden. Daarmee bereik je ook wel het doel dat de boer geen last heeft dat deze gakkende grazers het gras voor zijn koeien opvreten en volpoepen. Voor de koelkast en de voorraad van de poelier is het minder. We hadden verder nog wat kansen op wat Houtduiven, maar de ganzen trokken niet over ons stekkie.

Haas
Haas

We besloten om op te gaan breken. Tijdens het opruimen kwam er nog een haas in volle vaart op mij af, maar ook die was nog net een aantal dagen buiten het seizoen. Uitdagend springend schoot hij de dekking in. Een pracht om te zien hoe snel die beesten zijn. Vanaf elf uur zou de koffie klaar staan, dus nadat alle lokganzen en -duiven verzameld waren gingen we maar richting het verzamelpunt op een van de boerderijen. Zonder buit, maar dat hoort er nu eenmaal ook bij.

Op het erf van de boerderij werd het tableau gelegd om zo de geschoten dieren te eren. Ook hier viel op dat het aandeel ganzen aan de magere kant was. Het zou het weer wel zijn geweest. Er was gelukkig koffie met appeltaart en voor de liefhebber een opwarmertje, alhoewel het met de buitentemperatuur niet echt nodig was om op te warmen. Na de sterke verhalen werd de ganzendag afgesloten en konden we op huis aan."

 

Ganzen

Vind je dit ook interessant?