BlogsWild & Gevogelte

Vliegverkeer: over de jacht op ganzen

De passie voor wild & gevogelte loopt bij Ruig als een rode draad door het bedrijf. Collega (en fanatiek jager) Daniël schrijft regelmatig verhalen voor ons personeelsblad, die eigenlijk veel te leuk zijn om voor onszelf te houden.

Voor 1 maart moest ik mijn jachtakte weer verlengen. Dit is een jaarlijks terugkerend ritueel. Gelukkig kun je zelf een datum en tijd kiezen voor een bezoek bij de dienst Bijzondere Wetten van de Politie, dat scheelt weer vrij nemen van het werk. Onlangs waren ze al even bij mij thuis langs geweest om te zien of alles volgens de regels opgeborgen was. Op 28 februari in de avond dus naar Purmerend. Na een kort gesprekje, het overhandigen van de gewenste documenten en verklaringen had ik, na het voldoen van de leges, de stempel en krabbel die nodig waren om weer een jaar als jager op pad te mogen.

Op de weg terug naar huis zag ik in de lucht een hele sliert knipperende lichtjes die in een mooie boog over de polder richting Schiphol trok. Op zo’n moment valt goed op, wat er aan vliegverkeer boven de regio waar ik woon plaatsvindt. Er is veel aan gelegen om het luchtruim veilig te houden. Wellicht dat je nog kunt herinneren dat er een aantal jaren terug een vliegtuig een landing op de Hudsonrivier bij New York moest maken (onlangs nog verfilmd), in dat geval was er dus sprake van gevogelte in een motor. Ook op Schiphol zijn er jaarlijks wel een aantal aanvaringen, of beter aanvliegingen, tussen vogels en vliegtuigen. Hier in de regio komt de voornaamste dreiging niet van terroristen maar van ganzen. Het is prima dat die rondvliegen, maar een beetje verkeersinzicht is ver te zoeken, blik op het zuiden en gaan.

In de regio van Schiphol is het dus zaak om gerichte maatregelen te nemen, een soort ontmoedigend vestigingsbeleid met hier en daar onaantrekkelijke soorten Olifantengras, geluidseffecten en knallen, vlaggen e.d. en ook jagers in het veld. Afgelopen zaterdag was er dus weer een ganzendag van de WBE waar ik lid van ben. Dit keer dicht bij huis, maar in een zeer waterrijk stukje van de regio, dus we waren rond half 8 al met een aantal bootjes op pad. Het plan was om ergens tussen het riet een plekje te zoeken waar we verdekt konden zitten, maar de afgelopen dagen was er alleen flink wat riet weggemaaid en hier en daar ook gecontroleerd afgebrand om ruimte te maken voor de jonge aanwas. Daarmee zijn dan wel de plekjes met natuurlijke dekking aan de schaarse kant geworden. We passen de strategie dus maar aan.

We tuffen met de bootjes rond om de boel in ieder geval op de vleugels te krijgen, broedende ganzen blijven zitten, dus daar geen problemen mee, en met hier en daar een verscholen jager in het riet wat er nog staat, kunnen we wellicht nog wat bereiken. Binnen de Schipholzone zijn voor deze dag een aantal soorten vrijgegeven. Grauwe-, Brand-, Canadese- en Nijlganzen mogen in het kader van de veiligheid van het vliegverkeer bejaagd worden. Met een aantal bootjes in het veld, is het al snel een drukke boel in dit stukje luchtruim. Bij dergelijke vliegbewegingen zou zelfs de meest geroutineerde luchtverkeersleider het zweet op de rug hebben staan. Maar goed, dit verloopt allemaal zonder ILS en Clearance for take off. Het zijn een aantal drukke uurtjes. Rondvaren, plekje zoeken, dekking nemen, afwachten, tot schot komen.

We vergeten haast de koffiepauze, nu ben ik toch niet zo van de koffie, dus dat scheelt. Tegen 11’en wordt het aanzienlijk rustiger, dus een uitgelezen moment om de manschappen te verzamelen en onder genot van een bakkie de balans op te maken. Met zijn 5’en zijn we goed voor 39 ganzen van diverse soorten en 2 kraaien op het tableau. Er worden een aantal ganzen voor eigen gebruik bewaard, de rest gaat naar de poelier. De opbrengst dekt de kosten bij lange na niet, maar op deze manier wordt de buit wel benut en in de voedselketen gebracht. Met de buit in de koeling gaan we weer op pad. Als afsluiter van de ganzendag was er vanuit de WBE een lunch georganiseerd, waar we gezellig bij aan konden schuiven. Bij de snert en belegde broodjes wordt er het nodige nagepraat over taaie Nijlen, slimme Grauwen en wat al niet meer. Het bestuur ondertussen druk bezig om van alle combinaties de geschoten aantallen op papier te verzamelen; de administratie moet kloppen. Na de lunch gaan we weer op huis aan en onderweg is ook het aanvliegritueel voor Schiphol goed te zien. Dit rijtje trekt gelukkig minder chaotisch naar hun eindbestemming in de Haarlemmermeerpolder.