Voor de voet

Blogs, Wild & Gevogelte

De passie voor wild & gevogelte loopt bij Ruig als een rode draad door het bedrijf. Collega (en fanatiek jager) Daniël schrijft regelmatig verhalen voor ons personeelsblad, die eigenlijk veel te leuk zijn om voor onszelf te houden.

In opperste concentratie loop ik in de richting van het hoopje dor gras, dat op een gegeven moment de benen neemt. Ik leg aan en hoor van naast mij “klein”. Ik hou de patronen in mijn geweer. Kleintjes laat ik lopen. In de slootkant ligt een lokeend, die pakken we maar mee. We komen wat pinken tegen die los staan van de andere pinken. Ze lopen met ons op en bij een afgesloten hek, springen de jonge beesten over het hek en komen zo weer bij de rest van de kudde. Bij het hek staat ook een boom en aan die boom hangt normaliter een grote zak met lokkers. De zak ligt echter in de sloot. Het losse spul dat uit de zak is gevallen en de zak worden uit de sloot gevist. Dat jonge vee is erg nieuwsgierig. We geven de zak maar een veiliger plekje. We laten de pinken achter ons en gaan weer verder.

De buit groeit, maar er zijn zat hazen die ver voor onze komst al het hazenpad hebben gekozen. Iedereen krijgt  wel kansen. Een voor mij weg spurtende haas heeft het geluk aan zijn of haar zijde omdat ik niet tijdig de safe van mijn geweer heb gehaald. Met een klik en een vloek merk ik mijn fout en het haas zie ik in de verte verdwijnen. Mijn volgende kans laat niet lang op zich wachten. Een haas kan ik naderen tot op een paar centimeter van mijn voet, even kijken we elkaar aan, met een sprong schiet het beest op en kiest een route achter mij en de linie. Ook deze haas krijgt vrije loop, achter de linie schiet ik niet.

Hoewel het een voor de voet jacht betreft, hebben we ook aandacht voor wat er in de lucht gebeurt. Zo duiken we ineen als een groep ganzen tegen de wind in op koers over ons heen komt. Ze blijven echter hoog en daarmee buiten schot. We lopen de weilanden af en moeten hier en daar een hek over. Dat is met mijn regenbroek aan toch nog wel even een dingetje. Er zit weinig rek in de broek terwijl ik van nature uiteraard heel erg soepel ben. Olympisch niveau zal ik niet halen. Uiteindelijk verzamelen we weer op het boerenerf. Team twee voegt zich bij ons en we leggen het tableau. Naast een mooi aantal hazen, de eerder genoemde fazanten, een koppel ganzen en een aantal woerden. Voor wie wil is er een deel van de buit en ik kies een mooie haas uit, dat wordt weer heerlijk eten. We zitten nog even na in het plaatselijke eetcafé om de jacht af te sluiten en bij te kletsen.

Hoe anders is het op oudejaarsdag van 2021. De traditionele oliebollenjacht wordt overschaduwd door beperkende maatregelen inzake covid waardoor we in een klein groepje verzamelen voor een ochtendje op de hazen, als afsluiter van het jaar. We slaan het eerste deel van het jachtgebied over en rijden gelijk naar boerderij twee. Daar zien de weilanden zwart van de grauwe- en brandganzen. Alsof ze het weten, want in deze tijd van het jaar zijn alleen de nijlganzen vrij om te bejagen. Door onze komst gaan ze echter wel op de vleugels. Met een hoop gegak en gekef zoeken de gevederde grazers voor de komende uren hun heil elders. Het veld ligt in ieder geval vol met hun uitwerpselen. We gaan op pad. De hazen die we zien, gaan al te ver voor ons op de loop, ze springen de slootjes over en ontwijken de jagers die op post staan. We krijgen in ieder geval lichaamsbeweging en het is zeker niet koud.

We zigzaggen verder over de weilanden, staan even stil bij een oud nest met lege eieren en proberen te bepalen van welke vogel het geweest is. Het waait stevig, maar we gaan verder. Lekker zo’n bries om het hoofd, maar ik heb mijn pet maar wel even in mijn jaszak gestoken. Mocht ie afwaaien dan kan ik ‘m, met deze wind, in Almere gaan zoeken. Met de hazen blijft het hetzelfde verhaal, erg rille hazen waar geen schot op te lossen valt. We hebben even overleg en na een volgende onsuccesvolle trek over het veld, blazen we in een hoosbui met hagelstenen “einde-jacht”. Een voor later in de middag voorspelde buienstrook, heeft ons al bereikt. We zoeken een droog plekje in een machineloods.

Terwijl de hagel op het dak klettert, staan wij er lekker droog. Tijd voor een bakkie en ik haal de zak oliebollen die ik eerder die ochtend bij de kraam heb gekocht tevoorschijn. De zoon van de boer is ondertussen druk bezig om een mengseltje voor de koeien te maken. Een beetje uit de ene zak, wat melasse uit een groot vat, een schep uit een emmer en meer van dat terwijl hij het geheel in de bak voorop de trekker bij elkaar brengt en ons uitlegt wat het allemaal is. Wellicht dat een hipster er een prachtig ontbijt in ziet en voor de koe is het zeker prachtvoer, maar wij nemen toch maar liever een oliebol dan die brij. De boerin komt ook even langs en we maken een kort praatje. De hagelstenen zijn ondertussen vervangen door regen. Een lege thermoskan en een gesneuvelde koffiebeker later gaan we op hûs an. Zonder buit, maar het is prima zo.

Meer inspiratie?

Nog meer lezen? Graag! We publiceren doorlopend mooie recepten, innovatie concepten en het meest opvallende nieuws. Alles wat je als echte foodie of foodprofessional nodig hebt dus!

Heb je nog vragen of opmerkingen? Neem dan gerust contact met ons op. Onze specialisten helpen je graag.